Aktualności

Zapraszamy do odwiedzania strony internetowej Make Resources Count poświęconej działaniom związanym z ochroną zasobów surowców naturalnych i redukcją powstawania odpadów, a przede wszystkim gospodarką o obiegu zamkniętym. Na stronie znajduje się wiele materiałów w formie raportów i broszur informacyjnych m.in. na temat:

– mierzenia i monitorowania zasobooszczędności,

– projektowania,

– wydłużania żywotności produktów,

– instrumentów ekonomicznych w gospodarce o obiegu zamkniętym,

– recyklingu,

– zapobiegania powstawaniu odpadów i wielu innych zagadnień.

schowek-1

 

Udział Rządów grupy G20 może przyczynić się do wspierania gospodarki o obiegu zamkniętym…

W ostatnich latach gospodarka o obiegu zamkniętym zyskała coraz większą uwagę świata, między innymi ze względu na uznanie, że bezpieczeństwo dostaw zasobów i zrównoważony rozwój środowiska mają decydujące znaczenie dla dobrobytu krajów i przedsiębiorstw. Sprawozdanie opublikowane 2 czerwca br. wzywa kraje grupy G20 do opracowania ram, które usprawnią gospodarkę o obiegu zamkniętym, wdrożą zrównoważone tryby produkcji i konsumpcji.schowek-2

W tym kontekście rządy zachęcają do: 1) włączenia gospodarki o obiegu zamkniętym w dyskusje na temat wdrożenia Agendy 2030 rzecz Zrównoważonego Rozwoju i Porozumienia Paryskiego, 2) prace nad uzgodnieniem terminologii dla produktów i procesów w gospodarce o obiegu zamkniętym, 3) popytu na produkty i usługi funkcjonujące w ramach gospodarki o obiegu zamkniętym, 4) wspieranie przejrzystości w ramach globalnych łańcuchów dostaw, 5) ułatwianie finansowania dla tworzenia łańcuchów dostaw w gospodarce o obiegu zamkniętym i 6) aktywne rozwiązywanie problemów związanych z transformacją gospodarki. Strategia przygotowana została dla niemieckiej prezydencji grupy G20 w latach 2016-17, aby dostarczyć informacji na temat bieżącego dialogu z decydentami G20 i innymi zainteresowanymi stronami. Sieć instytutów badawczych o nazwie Think20 (T20) opracowuje zalecenia polityczne w ramach tematycznych grup roboczych, które są następnie publikowane w formie dokumentów politycznych (Policy Briefs). Powołano grupę roboczą, której współprzewodniczył Vasileios Rizos, badacz CEPS, w celu przeprowadzenia pogłębionej analizy sposobów, w jaki rządy G20 mogą wspierać gospodarkę o obiegu zamkniętym. Raport został przygotowany przez Vasileiosa Rizosa, Arno Behrensa (starszy pracownik naukowy CEPS), Davida Rinaldiego (pracownik naukowy CEPS) i Eleanor Drabik (badacz CEPS).

schowek-3

W raporcie opisane zostały zdefiniowane przez grupę naukowców wyzwania i propozycje.

Wyzwania

Jedna kwestia dotyczy wzorców konsumpcyjnych, które są kluczowym czynnikiem napędowym transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym. Pomimo pojawienia się już produktów i usług funkcjonujących zgodnie z jej zasadami to nadal zapotrzebowanie na tego typu rozwiązania jest niskie, szczególnie w porównaniu z produktami opracowanymi za pomocą liniowych modeli biznesowych (DSGC, 2015). Badania wykazały, że obecnie brak jest popytu na produkty i usługi funkcjonujące w ramach gospodarki o obiegu zamkniętym co stanowi jedną z głównych barier dla jej rozwoju (zob. Rizos i in., 2016). Rządy muszą zatem przyjąć politykę i środki zachęcające do popytu na takie produkty i usługi oraz stymulować przyjęcie na dużą skalę cyrkularnych modeli biznesowych.

Kolejnym wyzwaniem jest sektor finansowy i produkty finansowe, zarówno z sektora publicznego, jak i prywatnego, które muszą dostosować się do zmieniającego się środowiska. Niszczący charakter większości modeli w gospodarce o obiegu zamkniętym wymaga doprecyzowania metod finansowania, w tym umów leasingowych i ubezpieczeniowych. Kilka czynników wpływa na profil ryzyka nowych inicjatyw biznesowych i ogranicza ich finansowalność: niepewność co do wartości produktów, które mają być wykorzystane jako wkład w rynkach wtórnych, przedłużenie zestawienia bilansowego, dłuższy czas życia aktywów i międzysektorowy charakter modelu gospodarki o obiegu zamkniętym wymagający systemowej analizy ryzyka.

Osiągnięcie dużej, przemysłowej „okrągłej” transformacji spowodowałoby również znaczną zmianę naszych wzorców produkcji i konsumpcji. Na przykład produkcja i konsumpcja żywności nie może być uznana za trwałą, a okres przejściowy wymagałby nowych metod produkcji, różnych łańcuchów dostaw żywności i nowego podejścia do konsumpcji (Rood i in., 2017). Te zmiany w sektorze żywności i innych sektorach gospodarki będą miały z kolei znaczący wpływ na gospodarkę kraju, środowisko i społeczeństwo. Dalsze efekty będą mieć znaczenie międzynarodowe, ponieważ wiele rozwiniętych krajów jest uzależniona od importu surowców z krajów o niskim dochodzie. Zrozumienie tych skutków ma kluczowe znaczenie dla rządów G20 w opracowywaniu i wdrażaniu przyszłych polityk w tej dziedzinie.

Zdaniem Komisji Europejskiej (2016, s. 3), „gospodarka współdzielenia” (collaborative economy) odnosi się do modeli biznesowych, w których działania są ułatwiane przez współpracujące platformy, które tworzą otwarty rynek dla tymczasowego wykorzystania towarów lub usług często świadczonych przez osoby prywatne”. Takie modele zostały wykorzystane, na przykład, w usługach wynajmu samochodów i zakwaterowaniu. Produkt jako usługa „odnosi się do koncepcji oferowania produktu jako usługi, co stawia wyzwanie dla tradycyjnego podejścia biznesowego polegającego na sprzedaży produktów materialnych. Można ją wdrożyć poprzez praktykę leasingu, wynajmu, zapłaty za użytkowanie lub wydajnościowe modele biznesowe (Tukker, 2004)

schowek-4Propozycje

W świetle wyzwań przedstawionych powyżej niniejsza podsumowanie zawiera listę propozycji działań, które mają podjąć kraje G20 w celu wsparcia gospodarki o obiegu zamkniętym.

Lista propozycji działań, które mają zostać podjęte przez kraje G20

– Grupa G20 powinna uwzględnić gospodarkę o obiegu zamkniętym w dyskusjach na temat realizacji Agendy 2030 na rzecz Zrównoważonego Rozwoju i Porozumienia Paryskiego.

– Grupa G20 powinna wspólnie pracować nad uzgodnieniem terminologii dotyczącej produktów i procesów mających znaczenie dla gospodarki o obiegu zamkniętym (np. regeneracja, odnowa, przedłużenie żywotności, możliwość powtórnego wykorzystania, wielokrotnego użytku itd.).

– Na podstawie uzgodnionych ram terminologicznych Grupa G20 powinna opracować i stosować wspólne ramy wskaźników do monitorowania wyników krajów i firm na całym świecie.

– Rządy G20 powinny korzystać z zamówień publicznych w celu wsparcia popytu na produkty i usługi funkcjonujące w ramach gospodarki o obiegu zamkniętym, biorąc pod uwagę korzyści płynące z wydłużania życia produktów lub usług.

– Rządy krajów G20 powinny również zbadać różnicowanie podatkowe w odniesieniu do produktów i usług funkcjonujących w ramach gospodarki o obiegu zamkniętym.

– Przeniesienie opodatkowania z pracy na działania szkodliwe dla środowiska, w tym wykorzystanie zasobów, może odblokować możliwości krajów grupy G20.

– Rządy krajów G20 powinny wspierać przejrzystość w ramach globalnych łańcuchów dostaw w odniesieniu do pochodzenia i składu produktów i materiałów (np. poprzez wspieranie opracowywania norm i etykiet dla firm).

– Grupa G20 powinna zadbać o to, aby działania w sferze ułatwień inwestycyjnych dotyczyły gospodarki o obiegu zamkniętym jako kluczowego elementu umożliwiającego osiągnięcie celów w zakresie zrównoważonego rozwoju. W szczególności, jeśli chodzi o zwiększenie przewidywalności i spójności w stosowaniu polityk inwestycyjnych sprzyjających modelom cyrkularnym, grupa G20 powinna rozważyć stopniowe wycofywanie międzynarodowych finansów publicznych w przypadku projektów przemysłowych, które nie przestrzegają zasad efektywności pod względem wykorzystania zasobów.

– Grupa G20 powinna zapraszać banki do strukturyzacji instrumentów finansowych poprzez łączenie projektów dotyczących gospodarki o obiegu zamkniętym

– Grupa G20 powinna wspierać rozwój platform i funduszy, które zapewniają gwarancje dla odpowiednich projektów pilotażowych wdrażających rozwiązania w gospodarce o obiegu zamkniętym.

-Ważne jest, aby ocenić ekonomiczne, środowiskowe i społeczne skutki przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym, w tym skutki dla gospodarki. W tych ocenach należy zwrócić szczególną uwagę na skutki społeczne, jak również na kraje o niskich dochodach.

Raport opublikowany został na stronie Grupy G20.

 

z2-4Jak mierzyć efekty gospodarki o obiegu zamkniętym w przedsiębiorstwie?

W odpowiedzi na liczne możliwości i szanse ekonomiczne, które podkreślane zostały w wielu badaniach, przedsiębiorstwa z całego świata zaczęły wdrażać pilotażowe modele gospodarki o obiegu zamkniętym. Kiedy coraz więcej organizacji zaczyna badać zmiany wdrożone w ich działalności, kreuje to zapotrzebowanie na innowacje dotyczące tego, w jaki sposób mierzyć ich sukces. Od czasu, gdy Fundacja Ellen MacArthur opublikowała serię raportów Towards the circular economy (2012-14), odkrywając szansę ekonomiczną wartą 1 bilion $ dla przedsiębiorstw które przechodzą na gospodarkę obiegową, wiele raportów i badań odzwierciedlało i wzmacniało te ustalenia, w tym raport Growth Within Fundacji oraz badania przeprowadzone przez Accenture, Deloitte, WRAP oraz inne organizacje. Istnieje niemal jednomyślna zgoda, że modele gospodarki o obiegu zamkniętym przynoszą korzyści zarówno dla gospodarki, jak i dla środowiska.

Jednak poszczególne firmy są przyzwyczajone do korzystania z różnorodnych wskaźników i narzędzi we wszystkich aspektach swojej działalności w celu oceny, śledzenia i pomiaru postępów i rozwoju w określonych obszarach i na poziomie firmy.

z2-5

W maju 2015 r. Fundacja wraz z organizacją Granta Design zaprezentowały wyniki dwuletniego projektu wskaźników gospodarki o obiegu zamkniętym (Circularity Indicators project) wydając internetowe narzędzie oceny, które po raz pierwszy pozwoliło przedsiębiorstwom śledzić postępy w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym. Opracowane wskaźniki obejmują wskaźnik główny, wskaźnik obiegu zamkniętego materiałów, mierzący aspekt regeneracyjny przepływów materiałowych dotyczących danego wyrobu czy firmy, oraz wskaźniki uzupełniające, pozwalające na wzięcie pod uwagę dodatkowych oddziaływań i ryzyka. Metodologia ta skupia się wyłącznie na cyklach technicznych i materiałach pochodzących ze źródeł nieodnawialnych, gdyż w tym przypadku łatwiej jest zrozumieć strategie obiegu zamkniętego oraz towarzyszące temu korzyści biznesowe.

z2-2

Wskaźnik obiegu zamkniętego materiałów (MCI) skupia się na zawracaniu przepływu strumieni materiałów na poziomie wyrobu i przedsiębiorstwa oraz opiera się na następujących czterech zasadach:

1. używanie surowców z odzysku i recyklingu,

2. ponowne wykorzystywanie składników czy materiałów z recyklingu po zużyciu wyrobu,

3. dłuższe utrzymywanie wyrobów w użytkowaniu (np. wtórne wykorzystywanie/redystrybucja),

4. bardziej intensywne użytkowanie wyrobów (np. poprzez modele obsługi serwisowej czy utrzymywania osiągów technicznych).

z2-3

Przy budowaniu MCI, część dotyczącą zawracania wyrobu poprzez ponowne użycie składników i recykling, tj. zasady 1) oraz 2), a także poprzez wykorzystywanie materiałów i części z recyklingu i ponownego wykorzystania, opisuje się jako część zawracającą strumienia, natomiast część liniowa strumienia jest udziałem pochodzącym z materiałów pierwotnych i lądującym na składowisku (bądź poddanym odzyskowi energii). Zasady 3) oraz 4) traktuje się jako poprawę użyteczności wyrobu – dodatkowy składnik wywodzenia MCI zależny od części liniowej strumienia. Jak podniesiono to powyżej, jest to lekkie uproszczenie, lecz pomaga w zrozumieniu struktury wzorów.

Podczas gdy MCI dostarcza wskazówki, jaka część materiałów danego wyrobu krąży w obiegu zamkniętym, nie bierze on pod uwagę tego, jakie to są materiały ani też nie dostarcza informacji o innych rodzajach oddziaływania danego wyrobu. Zatem jako dodatkowe wsparcie decyzyjne niniejsza metodologia zaleca podejście do priorytetyzację ulepszeń wyrobów, poprzez użycie MCI w połączeniu ze wskaźnikami uzupełniającymi, celem rozpoznawania istotnych ryzyk i oddziaływań.

Ponieważ zainteresowanie koncepcją gospodarki o obiegu zamkniętym na całym świecie ciągle wzrasta, odkąd po raz pierwszy przedstawiony został wskaźnik MCI zapotrzebowanie na narzędzia pomiarowe w cyklu ekonomicznym również wzrosło, i nie jest to proste zadanie.

„Najtrudniejszym wyzwaniem jest zmiana paradygmatu dla firm, które miały w zwyczaju mierzenie redukcji zużycia i jego wpływu, a teraz muszą przechodzić do pomiaru wzrostu wartości i wpływu ich produktów i przedsiębiorstw na cały metabolizm”, Adrian Wain, doradca biznesowy w firmie UL EHS Sustainability.

Wain wyjaśnia, że wskaźnik MCI to mocny punkt wyjścia, podkreśla jednak, że przedsiębiorstwa potrzebują dodatkowych narzędzi, które rozwijają się poza wartością od 0 do 1 i dostarczają informacji zwrotnych umożliwiających lepszą wydajność. Ponadto przedsiębiorstwa potrzebują również współczynnika wpływu pilotażowych modeli i wzorców gospodarki obiegu zamkniętego na ogólny sukces ich działalności. Na przykład przejście od koncepcji sprzedaży jednorazowej do modelu produktu jako usługi może przynieść więcej korzyści dla całej firmy, ale może nie być wykazane w standardowych raportach sprzedaży kwartalnych.

Złożoność zmiany nie ułatwia pracy wewnętrznych ewaluatorów, idea i kierunek gospodarki o obiegu zamkniętym jest zrozumiały ale firmy jeszcze nie wiedzą jakie powinny być kluczowe wskaźniki efektywności. Pomiar jako środek poprawy i optymalizacji jest wciąż w fazie eksperymentalnej, ale coraz częściej jest wspierany przez rozwój technologii cyfrowych, Internet przedmiotów i dostępność zupełnie nowych zbiorów danych. Można także czerpać z sukcesów innych dziedzin. Uwzględnienie zewnętrznych efektów i przywiązanie wartości do kapitału naturalnego jest dużym wyzwaniem, ale wiele firm i organizacji podjęło się tego wyzwania i osiągnęło rzeczywisty postęp, zarówno w zakresie pomiaru jak i demonstracji korzyści ekonomicznych wynikających z lepszych praktyk.

Żadne pojedyncze narzędzie nie jest w stanie obliczyć pełnego zakresu skutków zmian, gospodarka o obiegu zamkniętym wymaga ewolucji nowych metod i zrozumienia pojęcia sukcesu firmy.

źródło tekstu circulatenews.org

 

 

z-1Lepsza efektywność wykorzystania zasobów może być warta biliony…

Według raportu Programu Środowiskowego Organizacji Narodów Zjednoczonych opublikowanego 16 marca br, jeśli zwiększymy wydajność zasobową, każdego roku do globalnej gospodarki wpłynie 2 biliony euro.

Raport, poparty badaniami Międzynarodowego Panelu ds. Zasobów, wykazał, że efektywne wykorzystanie światowych zasobów naturalnych oznacza duże pieniądze dla następnego pokolenia, które mogłoby zyskać 2 biliony euro już 2050 roku. W raporcie czytamy, że dowodem tego zjawiska jest program realizowany w Wielkiej Brytanii. W okresie od 2005 do 2010 r. poddano recyklingowi siedem milionów ton odpadów przeznaczonych na składowiska odpadów. Zmniejszono tym sposobem koszty działalności o prawie 180 milionów euro i uniknięto emisji 6 milionów ton dwutlenku węgla. Bardziej zrównoważone wykorzystanie materiałów i energii przyczyniłoby się również do utrzymania globalnego ocieplenia poniżej 2 stopni Celsjusza, zgodnie Porozumieniem paryskim do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu.

z-2

„To wygrana z punktu widzenia ochrony środowiska”, powiedział o wynikach raportu Erik Solheim, szef Działu Środowiska ONZ.

Raport został opublikowany zaledwie trzy dni po głosowaniu posłów do Parlamentu Europejskiego o zwiększenie celu recyklingu do 70% w roku 2030, określonego w Pakiecie Gospodarki o obiegu zamkniętym. Simona Bonafè, wiodąca eurodeputowana w sprawie gospodarki o obiegu zamkniętym, powiedziała, że głosowanie było „dużym krokiem w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym”.

„Chcemy wycofać się z modelu ‘weź wytwórz, wyrzuć’, za pomocą zasady szybkiego obrotu do gospodarki, w której produkty są zaprojektowane tak, aby mogły być naprawiane, ponownie używane, poddawane recyklingowi i regenerowane” – powiedziała Bonafè.

z-6

z-3

„Robiąc lepszy użytek z naturalnych darów naszej planety, wprowadzimy więcej pieniędzy do gospodarki, stworzymy miejsca pracy i poprawimy poziom życia. Jednocześnie stworzymy niezbędne fundusze na sfinansowanie ambitnych działań na rzecz klimatu „, dodała Solheim.

Jednak nie wszystkie wyniki raportu były dobre. Pokazało to, że korzyści ekonomiczne efektywnego wykorzystania zasobów nie będą równomierne. W raporcie czytamy, że „Wolniejsze wydobycie zasobów zmniejszyłoby przychody i wpłynęłoby na pracę w niektórych gałęziach przemysłu, takich jak górnictwo i kopalnictwo” Mimo tego, stwierdzono, że wszystkie kraje zyskają większe zyski dzięki wdrożeniu polityk, które będą wspierać przejście ku efektywnemu wykorzystaniu zasobów, niż gdyby kontynuowały praktykowanie nieefektywnych działań.

„Jeśli chodzi o poprawę efektywności wykorzystania zasobów, każdy kraj i region ma różne możliwości i wyzwania. Tak więc na wszystkich szczeblach musi obywać się więcej dyskusji na temat polityki naukowej i muszą one być dostosowane do konkretnych priorytetów dla danego obszaru „Stwierdzono że, efektywne wykorzystanie zasobów i ambitne działania na rzecz klimatu w państwach należących do grupy G7 oraz Unii Europejskiej zwiększą Produkt Krajowy Brutto o prawie 600 bilionów EUR w roku 2050.

z-5

 

„Mam nadzieję, że raport będzie informował i inspirował zarówno decydentów sektora publicznego, jak i prywatnego do podejmowania wielu takich starań”, Solheim.

z-4Część II raportu dotyczy trendów w wykorzystaniu zasobów, efektywności wykorzystania zasobów, a także ekonomiki oraz kwestii zarządzania mających wpływ na ten obszar.

W rozdziale 1 tej części omówione zostały aktualne trendy w zakresie wykorzystania zasobów, oraz ich obecnie występujące oddziaływanie na środowisko. Rozważane są potencjalne wyzwania, które mogłyby dalej się rozwijać, gdyby obecne tendencje miały się utrzymać bez zmian. Rozdział 2 części II przedstawia ostatnie trendy w efektywności wykorzystania zasobów i stawia pytanie o to, czy szybkość tych udoskonaleń jest wystarczająca, aby uniknąć negatywnego wpływu na środowisko. W obu tych rozdziałach, sprawdzane są cztery główne kategorie zasobów: materiały, ziemia, woda i energia. Chociaż oba rozdziały opisują pewien wpływ na konsekwencje obecnych trendów pod względem przyszłych wyzwań, część IV raportu podejmuje temat nieco bardziej szczegółowo. Część II jest kontynuacją rozważań dotyczących zasobów i dotyczy szczegółowych warunków, które mają wpływ na wykorzystanie zasobów, oraz zakresu, w jakim można poprawić efektywność wykorzystania zasobów: rozdział 3 części II dotyczy ekonomii, z kolei a rozdział 4 zarządzania wykorzystaniem zasobów i efektywnością.

Raport dostępny jest po kliknięciu na poniższy link.

Resource Efficiency: Potential and Economic Implications

 

 

xxx

Małe przedsiębiorstwa źródłem inspiracji dla wielkiego biznesu.

 

Dla wielu małych i mikroprzedsiębiorstw zasada „użyj, napraw i użyj ponownie” jest nie tylko nową koncepcja środowiskową lub ekonomiczną a sposobem na prowadzenie biznesu. Jednak przyszłe potrzeby środowiska nie wymagają od przedsiębiorców, by poprawić ten prosty pomysł, ale także dostosować się do nowych zasad, przepisów i wymagań klienta.

Główną siłą napędową do tego aby gospodarka oparta na wielokokrotnym użyciu materiałów mogła osiągnąć sukces jest eko-projektowanie. Eko projektowanie polega na tym, że produkty wytwarzane są z uwzględnieniem możliwości ich późniejszego przetworzenia i na koniec cyklu ich życia nie trafiają na składowisko. Materiały z których zostały wykonane w ten sposób produkty mogą być naprawiane, rekonstruowane lub recyklowane.

Gospodarka o obiegu zamkniętym powinna być motywowana biznesowo, przemysł musi zrozumieć potrzeby środowiskowe i społeczne, dotyczące zaprzestania bycia społeczeństwem odpowiedzialnym za generowanie i wyrzucanie śmieci.

„Staramy się w ramach naszej pracy znaleźć równowagę pomiędzy sprzecznymi sektorami społeczeństwa obywatelskiego a istotą silnych rynków surowców wtórnych, tak aby cykliczność była normą w procesach przemysłowych. Obejmuje to stymulację do tworzenia czystych i pewnych źródeł dobrej jakości surowców wtórnych.” Cillian Lohan z Europejskiego Komitetu Ekonomiczno– Społecznego.

Europejski Komitet Ekonomiczno – Społeczny, uznaje również, że części składowe produktów nie zawsze są opłacalne ekonomicznie na tyle by je wyodrębnić i dostarczać czystych i dobrej jakości surowców wtórnych. Z tego powodu, eko-projekt jest elementem niezbędnym dla innowacji w biznesie w celu zapewnienia, że części składowe mogą być odzyskiwane jako wysokiej jakości surowce wtórne. Modele biznesowe, które sprzedają usługi, zamiast produktu powinny stać się normą. Gdy produkt osiąga swój kres życia, zwracany jest do właściciela, który jest także producentem. Takie podejście będzie powodowało problemy dla przedsiębiorstw, ale jednocześnie oferuje możliwości w zakresie polepszania jakości produktu.

Z chwilą kiedy produkt projektowany jest zgodnie z ideą eko-projektu (projektowanie pod kątem trwałości, projektowanie pod kątem leasingu/usługi, projektowanie pod kątem ponownego użycia w produkcji oraz projektowanie pod kątem odzyskiwania materiałów) stanowi to zachętę do tego by odzyskać dany produkt, ponieważ jego komponenty są wartościowymi surowcami, które mogą zostać poddane recyklingowi. Europejski Komitet Ekonomiczno – Społeczny był pierwszą instytucją Unii Europejskiej, która przygotowała odpowiedź do pakietu Gospodarki o obiegu zamkniętym, zmian legislacyjnych oraz samego planu działań.

9 i 10 marca br. Odbędzie się dwudniowa konferencja, zorganizowana przez Komisję Europejską i Komitet, której tematem będzie paneuropejska platforma gospodarki o obiegu zamkniętym i to w jaki sposób dzielić się najlepszymi praktykami w ramach Circular Economy.

Treść artykułu dostępna na stronie The Parliament Magazine.

 

katowiceluty1W dniach 20 – 21 lutego w Katowicach odbyła się XII Konferencja Naukowo – Techniczna Ochrona Środowiska w Energetyce. Tematami dyskusji specjalistów podczas konferencji była polska rzeczywistość w kontekście europejskiej polityki energetyczno-klimatycznej, energetyka i ciepłownictwo przyjazne środowisku, inwestycje i modernizacje, pomysły na paliwa, przyszłość polskiego węgla. W konferencji udział wzięli przedstawiciele Instytutu Badań Stosowanych Politechniki Warszawskiej prof. dr hab. inż. Janusz Lewandowski oraz dr Tomasz Szczygielski z prezentacją „KU MAPIE DROGOWEJ dla minerałów antropogenicznych w Gospodarce Obiegu Zamkniętego”. (prezentacja dostępna po kliknięciu na ikonę prezentacji)

W ramach prezentacji przedstawiono m.in. Raport Parlamentu Europejskiego (Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności) na temat przyszłych zmian Dyrektywy odpadowej związanych z gospodarką o obiegu zamkniętym. Zmiany służyć będą przede wszystkim zwiększeniu poziomu recyklingu, lepszemu zrozumieniu oraz bardziej precyzyjnemu zdefiniowaniu środków i inicjatyw dla zwiększania ponownego użycia.

Kolejnym dokumentem przedstawionym podczas prezentacji był Krajowy Plan Działań w zakresie zrównoważonych zamówień publicznych na lata 2017-2020, który jest samodzielnym dokumentem określającym podstawowe działania w obszarze zrównoważonych zamówień publicznych. Inicjatywy, które będą podejmowane na podstawie założeń zawartych w tym dokumencie wpisują się w realizację celów określonych zarówno w unijnych jak i krajowych dokumentach o charakterze strategicznym i programowym. Na szczeblu unijnym są to przede wszystkim: Strategia Europa 2020 oraz powiązane z nią inicjatywy przewodnie m.in. Europa efektywnie korzystająca z zasobów. Z kolei na poziomie krajowym są to tzw. zintegrowane strategie oraz programy, w tym: Strategia Bezpieczeństwo Energetyczne i Środowisko – perspektywa do 2020 r., Strategia Innowacyjności i Efektywności Gospodarki na lata 2012-2020 – Dynamiczna Polska oraz Krajowy plan gospodarki odpadami 2022. Uwagę zwrócono szczególnie na fakt iż stosując zasady zrównoważonego rozwoju do zamówień publicznych, pod pojęciem „zrównoważone zamówienia publiczne” należy rozumieć proces, w którym organizacje zaspokajają swoje potrzeby m.in. na roboty budowlane w oparciu o stosunek jakości do ceny w całym cyklu życia, generując korzyści nie tylko dla organizacji, ale także dla społeczeństwa i gospodarki, przy jednoczesnym minimalizowaniu szkód dla środowiska.

Podczas prezentacji odwołano się również do dokumentu opublikowanego przez Ministerstwo Rozwoju: Mapy drogowej Transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym, której przygotowanie jest jednym z projektów strategicznych Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, a więc wpisać się ma w całościową wizję rozwoju kraju. Mapa drogowa ma w szczególności zidentyfikować działania na rzecz zwiększenia wydajności wykorzystania zasobów i ograniczenia powstawania odpadów, kompleksowo zaproponować narzędzia służące przejściu od gospodarki linearnej do gospodarki o obiegu zamkniętym.

Wszystkie dokumenty omawiane podczas prezentacji dostępne po kliknięciu na poniższe linki:

Raport Parlamentu Europejskiego dot. Zmiany dyrektywy o odpadach. 

Plan Działań w zakresie zrównoważonych zamówień publicznych na lata 2017-2020

Mapa drogowa Transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym.

 

21-02-221 lutego w stolicy Azerbejdżanu odbyło się kolejne spotkanie grupy roboczej NDC. W tegorocznym spotkaniu udział wziął dr Tomasz Szczygielski. W spotkaniu uczestniczyli eksperci Clima East – projektu finansowanego w ramach wsparcia krajów Partnerstwa Wschodniego i Rosji w kwestii łagodzenia i adaptacji zmian klimatu. Głównym tematem spotkania był obecny status Mapy Drogowej Azerbejdżanu oraz planowanie sektorowe.

 

Agenda spotkania wraz z prezentacjami dostępne są na stronie Clima East.

Prezentacja dr Tomasza Szczygielskiego dotyczyła wdrażania zasad gospodarki o obiegu zamkniętym w przemyśle i bezodpadowej energetyki węglowej. Prezentacja dostępna po kliknięciu na link.

 

 

strona-mr1„Definiowanie ubocznych produktów spalania jako odpadów, z punktu widzenia GOZ, nie jest właściwe”, czytamy w dokumencie opublikowanych przez Ministerstwo Rozwoju: Mapie drogowej Transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym.

W czerwcu ubiegłego roku opublikowane zostało Zarządzenie Ministra Rozwoju w sprawie utworzenia międzyresortowego Zespołu do spraw Gospodarki o Obiegu Zamkniętym. W skład zespołu wchodzą przedstawiciele resorów: środowiska, edukacji narodowej, energii, infrastruktury i budownictwa, nauki i szkolnictwa wyższego, rodziny, pracy i polityki społecznej, rolnictwa i rozwoju wsi oraz zdrowa. Celem prac Zespołu było m.in. opracowanie Mapy Drogowej w zakresie wdrożenia gospodarki o obiegu zamkniętym w Polsce, określającego w szczególności cele i priorytety działania wraz z ich horyzontem czasowym i instytucjami odpowiedzialnymi za ich realizację. Jak podaje Ministerstwo Rozwoju w robocze prace Zespołu w przyszłości włączeni zostaną także przedsiębiorcy, przedstawiciele nauki i inne podmioty, których dotyczy GOZ.

Ze strony internetowej Ministerstwa Rozwoju dowiadujemy się również, że dyskusja nad pierwszym konspektem Mapy Drogowej oraz utworzenie tematycznych grup roboczych, w których będą uczestniczyć zaproszeni partnerzy społeczno-gospodarczy była celem drugiego spotkania Zespołu. Przygotowanie Mapy drogowej jest jednym z projektów strategicznych Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, a więc wpisać się ma w całościową wizję rozwoju kraju.

Mapa drogowa Transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym, stanowi odpowiedź na jedną z konkluzji spotkania ministrów UE na Radzie do spraw Środowiska w czerwcu 2016r. jaką jest propozycja, aby państwa członkowskie – śladem Komisji Europejskiej – opracowały tym razem krajowe programy implementujące koncepcję GOZ.

Dokument stanowi próbę zaproponowania działań na poziomie krajowym, w dokumencie podkreślono, że w Polsce nie startujemy od zera i w wielu miejscach poszczególne elementy GOZ są już w tej chwili realizowane, a dobre praktyki z różnych części Polski coraz częściej widać zarówno w administracji, jak i w przedsiębiorstwach.

Do głównych wyzwań jakie stoją przed Polską zaliczono nierównowagę na rynkach surowców oraz rywalizację cenową ich eksporterów grożąca destabilizacją gospodarczą i spadkiem innowacyjności, a także zagrożenie osłabienia dynamiki rozwoju gospodarki światowej, a przede wszystkim zaostrzenia problemów najważniejszych partnerów gospodarczych Polski, w tym rozwój sytuacji w UE.

Mapa drogowa ma w szczególności zidentyfikować działania na rzecz zwiększenia wydajności wykorzystania zasobów i ograniczenia powstawania odpadów, kompleksowo zaproponować narzędzia służące przejściu od gospodarki linearnej do gospodarki o obiegu zamkniętym oraz ma być jednym z elementów realizacji celu głównego Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, czyli tworzenia warunków dla wzrostu dochodów mieszkańców Polski przy jednoczesnym wzroście spójności w wymiarze społecznym, ekonomicznym i terytorialnym.

Działania zaproponowane w Mapie drogowej mają przyczynić się do realizacji czterech polskich priorytetów jako kluczowych elementów budowania GOZ, wśród których wyróżniono: innowacyjność, wzmocnienie współpracy pomiędzy przemysłem i sektorem nauki, a w efekcie wdrażanie innowacyjnych rozwiązań w gospodarce, stworzenie europejskiego rynku na surowce wtórne, na którym ułatwiony byłby ich przepływ, zapewnienie wysokiej jakości surowców wtórnych, wynikającej ze zrównoważonej produkcji i konsumpcji oraz rozwój sektora usług.

Już w rozdziale I dokumentu pt. „Zrównoważona produkcja przemysłowa” uwagę zwrócono na istotną rolę odpadów z przemysłu w polskiej gospodarce oraz nowe możliwości jej rozwoju. „W Polsce istnieje duży potencjał poprawy w zakresie działań dot. odpadów przemysłowych, w szczególności pochodzących z działalności górniczej i wydobywczej, przetwórstwa przemysłowego oraz wytwarzania i zaopatrywania w energię elektryczną. Dotychczas, w dyskusji publicznej stosunkowo mało uwagi poświęcano problematyce odpadów w ww. obszarach w porównaniu do zainteresowania tematyką odpadów komunalnych.”

W dokumencie podkreślono fakt, że w 2014 roku, podobnie jak w latach poprzednich to górnictwo i wydobywanie, przetwórstwo przemysłowe oraz wytwarzanie i zaopatrywanie w energię elektryczną było głównym źródłem odpadów, a zarówno w prawie europejskim, jak i polskim brak jest specyficznych uregulowań dot. Odpadów przemysłowych.

Czytamy, że definiowanie ubocznych produktów spalania jako odpadów, z punktu widzenia GOZ, nie jest właściwe i może spowalniać działania inwestycyjne dot. ich zagospodarowania. „Definicje odnoszą się do faktu, że powstają w wyniku spalenia węgla, a nie do produktu, jaki z tego procesu powstaje. Określanie ubocznych produktów jako materiałów czy minerałów antropogenicznych pozwala podejść do tego zagadnienia nie przez pryzmat odpadu, który trzeba zagospodarować, ale z punktu widzenia surowca, który można wykorzystać. Produkcja kruszyw z minerałów antropogenicznych pochodzących z powyżej opisanych procesów może w istotny sposób wdrożyć ideę GOZ w przemyśle energetycznym w Polsce.”

Propozycje działań w zakresie odpadów przemysłowych to:

„- opracowanie wytycznych dot. zagospodarowania odpadów przemysłowych: z uwagi na fakt, że temat ten nie ma – poza dokumentami referencyjnymi BAT/ BREF – jednolitej podstawy regulacyjnej w prawie UE, ani w prawie polskim, działania powinny skupić się na zwiększaniu świadomości i zachęcaniu do poszukiwania nowych sposobów zagospodarowania odpadów przemysłowych. W podziale na poszczególne sektory gospodarki dokonana zostanie analiza możliwości zagospodarowania odpadów, w tym w szczególności mając na uwadze potencjał międzysektorowy i tworzenie klastrów gospodarczych;

– dedykowana platforma rynku na surowce wtórne: dokonana zostanie analiza potrzeby i wykonalności dedykowanej platformy na surowce wtórne. Konsultacje tej idei doprowadzą do wniosków jaki ma ona mieć charakter, czy będzie służyła celom handlowym, czy w szczególności informacyjnym i marketingowym. Poza podstawowym celem ma dawać przedsiębiorcom wiedzę nt. popytu i podaży surowców wtórnych z różnych dziedzin gospodarki oraz ich cen; wzmacnianie roli GOZ w klastrach gospodarczych w kontekście obiegu surowców i odpadów przemysłowych: wzmocnione zostaną działania dotyczące klastrów, ażeby w jeszcze większym stopniu uwzględniały one GOZ. Umiejscowienie tego podejścia w centrum współpracy przedsiębiorców i ośrodków badawczych oraz na wszystkich etapach cyklu życia może dać istotny impuls do działań zarówno horyzontalnych, jak i jednostkowych w kierunku GOZ;

– analiza potencjału oraz wykonalność otwierania hałd odpadów przemysłowych: w wielu dziedzinach gospodarki podstawowym sposobem zagospodarowania odpadów od lat było ich składowanie. Biorąc pod uwagę postęp technologiczny, należy przypuszczać, że część hałd może być źródłem surowców do procesów produkcyjnych.”

Treść dokumentu dostępna na stornie Ministerstwa Rozwoju oraz po kliknięciu na poniższy link.

Mapa drogowa Transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym

 

 

“Towards the Circular Economy: Business Rationale for an Accelerated Transition”

 

tce1

Od czasów rewolucji przemysłowej w naszych gospodarkach utrwalił się linearny model wzrostu polegający na wydobyciu surowców, przetworzeniu do produktu, zużyciu produktu i jego wyrzuceniu. Model ten, oparty jest na założeniu, że zasoby występują obficie, są szeroko dostępne i łatwo pozyskiwalne, tymczasem Europejczycy zużywają zasoby średnio dwa razy szybciej niż nasza planeta jest w stanie je odnowić. Tylko w ciągu ostatnich 30 lat globalne zużycie zasobów wzrosło o 132%, co z kolei doprowadziło do znacznego wzrostu ich cen.

Niestabilność cen, ryzyko niedoboru dostaw oraz malejąca ilość zasobów naturalnych zwróciły uwagę świata biznesu, polityki i nauki. Coraz wyraźniej zaznacza się potrzeba stworzenia nowego modelu gospodarczego opartego na zasadach gospodarki o obiegu zamkniętym, która z założenia jest odtwarzalna, a jej celem jest utrzymywanie wartości surowców, materiałów i produktów.

 

W raporcie wydanym przez Fundację Ellen MacArthur autorzy dowodzą, że gospodarka o obiegu zamkniętym może rozwiązać problemy z zasobami, lecz jest także źródłem wzrostu, tworzy nowe miejsca pracy i ogranicza negatywne efekty środowiskowe, w tym emisję dwutlenku węgla. Raport stanowi podsumowanie analiz prowadzonych w ramach pracy Fundacji, obejmuję aspekty związane z degradacją systemów naturalnych, tendencjami w prawodawstwie, rozwojem technologicznym.

Autorzy raportu przedstawiają czynniki wskazujące na coraz gorsze funkcjonowanie modelu linearnego, jakimi są m.in. straty ekonomiczne i strukturalne. Na przykład: przeciętny europejski samochód spędza na parkingu 92% czasu, straty żywności wzdłuż łańcucha wartości wynoszą 31%, a recykling materiałowy w Europie jest w stanie przechwycić zaledwie 5% początkowej wartości surowców. Autorzy przedstawiają zasady na jakich opiera się gospodarka o obiegu zamkniętym, zasada pierwsza odnosi się do zachowanie i wzbogacenie kapitału naturalnego, druga do optymalizacji wykorzystania surowców poprzez utrzymywanie produktów, komponentów i materiałów w obiegu zamkniętym z zachowaniem ich najwyższej jakości w cyklach: technicznym i biologicznym (schemat poniżej), zasada trzecia odnosi się do rozwijania wydajności systemu.

system_diagram_cropped

 

W raporcie przedstawiono zasady oraz fundamentalne cechy gospodarki o obiegu zamkniętym, autorzy podają cztery tzw. źródła kreacji wartości: siła obiegu wewnętrznego, opierająca się na zasadzie mówiącej, że im ściślejszy obieg tym cenniejsza jest strategia (naprawa i konserwacja produktu pozwala zachować większą jego wartość niż np. recykling), siła wydłużonego obiegu, odnosząca się do maksymalnego zwiększania następujących po sobie cykli i czasu ich trwania (kilkukrotne ponowne użycie, pozwalające zaoszczędzić materiały, energię i nakłady pracy), siła użycia kaskadowego, odnosząca się do zróżnicowania ponownego użycia (użycie materiału odpadowego w różnych łańcuchach wartości) oraz siła czystych materiałów wejściowych (niezanieczyszczone materiały pozwalają zwiększyć poziomy zbiórki i recyklingu).

Eksperci Fundacji Ellen MacArthur, SUN i McKinsey wspólnie oszacowali, że dzięki wdrożeniu zasad gospodarki o obiegu zamkniętym europejski PKB mógłby wzrosnąć nawet o 11% do 2030 roku i 27% do roku 2050. Obecny scenariusz rozwoju zakłada odpowiednio 4% i 15%. Co więcej, autorzy podają, że przy zaawansowanym scenariuszu gospodarki o obiegu zamkniętym w sektorach produktów o średniej żywotności roczna oszczędność materiałów może sięgnąć w UE nawet 630 mld dolarów netto, a w przypadku dóbr szybko zbywalnych (FMGC, fast moving consumer goods) dodatkowy potencjał oszczędności może wynieść aż 700 mld dolarów w skali globalnej. Rozwój gospodarki o obiegu zamkniętym przyczyni się również do ograniczenia emisji dwutlenku węgla o połowę w stosunku do obecnych poziomów (48% do 2030 roku w sektorach transportu, żywności) oraz przyniesie spadek konsumpcji materiałów pierwotnych (o 32% do roku 2030 i 53% do roku 2050).

ct3Jako cztery podstawowe filary gospodarki o obiegu zamkniętym autorzy raportu podają: projektowanie i produkcję dóbr, nowe modele biznesowe które odchodzą od własności na rzecz subskrypcji, właściwa logistyka odzysku i przetwarzania oraz większa użyteczność poprzez podniesienie jakości produktów. Fundacja proponuje również model biznesowy oparty na koncepcji gospodarki o obiegu zamkniętym, model ReSOLVE, czyli sześć „biznesowych ścieżek działania”, jest to zestaw sześciu działań opracowanych na podstawie analiz danych ze studiów przypadku oraz opinii ekspertów. Mają one pomóc przedsiębiorcom i rządom przestawić się na gospodarkę o obiegu zamkniętym. Są to: regeneracja, współużytkowanie, optymalizacja, zamykanie obiegów, wirtualizacja i wymiana. Jego istotę oddaje akronim ReSOLVE, przedstawiony w formie schematu. Działania ujęte w schemacie pozwalają zwiększyć efektywność wykorzystania zasobów, wydłużyć ich żywotność, oraz odejść od zużycia zasobów surowców nieodnawialnych.

 Treść raportu do pobrania na stronie Fundacji Ellen MacArthur

 

 

systemiq-portrait-for-pub-pageNowy raport FundacjI Ellen MacArthur i SYSEMIQ

W styczniu br. Firma SYSEMIQ we współpracy z Fundacją Ellen MacArthur i wsparciu finansowym firmy SUN, przedstawiła podczas 47 Światowego Forum Ekonomicznego w Davos w Szwajcarii, nowy raport pt. „Achieving growth within”. Celem przygotowania raportu była identyfikacja i wskazanie dziesięciu innowacji i priorytetowych, zdaniem autorów inwestycji, dla dalszego rozwoju gospodarki o obiegu zamkniętym w Europie do roku 2025.

„Ten nowy, inspirujący raport jest przydatnym i przedstawionym we właściwym momencie narzędziem, które pomoże nam skoncentrować nasze wysiłki i zasoby na najbardziej obiecujących aspektach związanych z gospodarką o obiegu zamkniętym” – Karmenu Vella, komisarz UE ds. środowiska, gospodarki morskiej i rybołówstwa

Przejście w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym, może przynieść wiele korzyści zwłaszcza dla wzrostu gospodarczego, tworzenia miejsc pracy, niezależności zasobowej oraz zdrowia i lepszego stanu środowiska. W Unii Europejskiej, ten wzmacniający i regeneracyjny model został poparty przez polityków, którzy zobowiązali się do realizacji długoterminowej strategii. Zarówno dla inwestorów jak i firm, zmiana praktyk w kierunku tych rozwijających gospodarkę okrężną znalazła szerokie poparcie ze względu na istniejące szanse biznesowe, które stają się coraz bardziej namacalne.

W dobie powolnego wychodzenia z kryzysu i stagnacji inwestycji przemysłowych, przejście do gospodarki o obiegu zamkniętym jest źródłem innowacji i odnowy przemysłowej dla Europy. Autorzy raportu zaznaczają, że jest to właściwy moment, dla Unii Europejskiej – biorąc pod uwagę integrację rynków i silne instytucje – Europa ma wyjątkową okazję do tego aby w pełni czerpać korzyści ze zmiany. Jednak, podczas gdy gospodarki wykazują pewne oznaki ożywienia w tym kierunku, to nadal poziom inwestycji w rozwój gospodarki o obiegu zamkniętym jest zbyt niski.

Wcześniejsze publikacje Fundacji Ellen MacArthur przedstawiały długoterminową wizję Gospodarki o obiegu zamkniętym w Europie, nowy raport identyfikuje najważniejsze możliwości inwestycji wraz z przedstawieniem reform politycznych i działań biznesowych potrzebnych do tego aby je wdrożyć. Raport skupia się na trzech łańcuchach wartości, sektora mobilności, przemysłu spożywczego i budownictwa, które stanowią łącznie 60% wydatków konsumentów i na które przypada 80% zużycia zasobów.

W raporcie stwierdzono, że wdrożenie gospodarki o obiegu zamkniętym na szeroką skale przyniesie możliwości inwestycyjne warte łącznie 320 mld euro (w przemyśle spożywczym, sektorze mobilności i budownictwa).

Mobilność (135 mld euro)

– integracja systemów transport publicznego z systemem dzielenia pojazdów

– projektowanie i produkcja samochodów zero-emisyjnych, zbudowanych z komponentów wielokrotnego użytku – regeneracja części samochodowych na wysoką skalę

Żywność (70 mld euro)

– zmiana praktyk rolniczych na takie, które umożliwiają regenerację gleby i ekosystemów – odzysk składników odżywczych i energii z odpadów – rozwój miejskich form uprawy

– opracowanie nowych źródeł białka

Budownictwo (115 mld euro)

– projektowanie i produkowanie materiałów wielokrotnego użytku, materiałów modułowych, budowanie energooszczędnych budynków z trwałych nietoksycznych materiałów.

– zwiększenie ponownego wykorzystania materiałów budowlanych

– wdrożenie zasad gospodarki o obiegu zamkniętym w rozwój i projektowaniem obszarów miejskich

Realizacja tych dziesięciu innowacyjnych rozwiązań inwestycyjnych może przynieść dodatkowe korzyści dla Europy. W raporcie stwierdzono, że już w 2025 roku w porównaniu z rokiem obecnym, w Unii Europejskiej PKB wzrośnie o 7%, zużycie zasobów zmniejszy się o dodatkowe 10%, a roczna emisja dwutlenku węgla zmniejszy się o 17%. Zdaniem autorów raportu zmiany jakie zajdą pod wpływem transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym wpłyną nie tylko na obszar Unii Europejskiej ale znacznie szerzej, m.in. poprzez kreowanie globalnych standardów w zakresie projektowania, wyboru materiałów oraz dostarczanie innym regionom świata potrzebnych strategii dla transformacji innowacji przemysłowych.

„Raport przedstawia jakie pierwsze kroki powinny być podejmowane przez przedsiębiorstwa i rządy aby w pełni wykorzystać potencjał gospodarki o obiegu zamkniętym i korzyści płynące ze zmiany dotychczasowego linearnego modelu gospodarki. Pokazuje w jaki sposób Europa może wykorzystać nowe możliwości w zakresie innowacji, wzrostu i stopniowo odchodzić od zużycia ograniczonych zasobów.” – Dame Ellen MacArthur, założyciel Fundacji Ellen MacArthur

Zdaniem autorów raportu po szerokim prześledzeniu możliwości wzrostu gospodarczego, to inwestycje w ramach obszarów przemysłu spożywczego, mobilności i budownictwa są priorytetowe dla przejścia w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym. Autorzy zaznaczają, że dla realizacji działań w zakresie gospodarki o obiegu zamkniętym niezbędne są działania decydentów na szczeblu Europejskim, krajowym, regionalnym oraz miejskim. Takie działania są potrzebne aby stworzyć ramy polityki, która określa jasny kierunek, usuwa przeszkody i ułatwia współpracę. W raporcie podkreślono znaczenie najnowszych osiągnięć, zidentyfikowanych możliwości, studiów przypadku firm już działających, istniejących barier i konieczności potencjalnych interwencji decydentów i przedstawicieli biznesu.

Raport do pobrania na stronie Ellen MacArthur

 

 

The New Plastics Economy: Catalysing action, nowy raport Ellen MacArthur Foundation i Światowego Forum Ekonomicznego.

 

22Światowa produkcja tworzyw sztucznych stale rośnie, przewiduje się, że do 2050 r. ulegnie potrojeniu a w oceanach pływać będzie więcej plastiku niż ryb. Tworzywa sztuczne są integralną częścią światowej gospodarki, dostarczają wielu korzyści, mają jednak wiele wad. W styczniu 2017 roku opublikowany został raport The New Plastics Economy: Catalysing action.

Przygotowany został przez Fundację Ellen Mac Arthur i Światowe Forum Ekonomiczne przy wsparciu analitycznym SYSTEMIQ. Jest pierwszym raportem skierowanym do światowego przemysłu tworzyw sztucznych, mającym na celu zapewnienie jasnej strategii gospodarki plastikiem, a przede wszystkim zmiany przetwarzania plastiku w kierunku podnoszenia poziomu recyklingu i wprowadzenia nowych modeli opakowań, wskazujący jej realny wpływ na ekonomię. Nowa strategia stanowi zbiór działań w ramach strategii, których efektem będzie wprowadzenie globalnych systemów produkcji i recyklingu plastiku, działających zgodnie z ideą gospodarki o obiegu zamkniętym.

Strategia ma przyczynić się do znacznego wzrostu wskaźnika recyklingu tworzyw sztucznych, z obecnych 14% do 70%. W raporcie podkreślono, że bez fundamentalnych zmian w projektowaniu plastiku i wdrażaniu innowacji 30% opakowań plastikowych nigdy nie zostanie poddanych recyklingowi. Z kolei 20% plastikowych opakowań może być używane ponownie dzięki nowym modelom biznesowym (wymiana torebek jednorazowych na alternatywne opakowania wielokrotnego użytku) przynosząc znaczne korzyści ekonomiczne. Dla osiągnięcia zmian systemowych niezbędna jest współpraca producentów tworzyw sztucznych, decydentów i naukowców, 50% opakowań plastikowych może być korzystnie zutylizowanych jeśli nastąpi zmiana w projektowaniu opakowań uwzględniająca ich przyszłe wykorzystanie m.in. poprzez wdrożenie dobrych praktyk i standardów w projektowaniu opakowań i odpowiednich przepisów. Zdaniem autorów raportu wzmocniłoby to działania w zakresie recyklingu i stałby się on atrakcyjną ekonomicznie alternatywą dla składowisk i spalarni.

Autorzy podkreślają, że kluczem do sukcesu jest współpraca pomiędzy poszczególnymi ogniwami globalnego łańcucha wartości tworzyw sztucznych – od projektantów do podmiotów zajmujących się recyklingiem. Analiza przeprowadzona na potrzeby sporządzenia raportu wykazała, że projektowanie (materiałów, opakowań, modeli dostawy) odgrywa szczególnie istotną rolę, jest niezbędne dla wdrożenia nowej strategii i dotyczy wszystkich kategorii opakowań plastikowych.

Zdaniem autorów raportu inicjatywa ma silne poparcie wśród przedsiębiorców, decydentów, organizacji pozarządowych oraz naukowców, których łączy wspólny cel jakim jest wprowadzenie efektywnego planu globalnego systemu gospodarki plastikiem. Nowy plan popiera ponad 40 globalnych liderów produkcji, m.in. firmy Unliver, Danone, Veolia, Amcor, The Coca-Cola Company, Mars, Novamont a Komisja Europejska planuje jeszcze w tym roku opublikować strategię dedykowaną plastikom w ramach Planu działań dla gospodarki o obiegu zamkniętym.

Jako 5 głównych działań, które mają przynieść sukces strategii jeszcze w tym roku autorzy podają m.ini. współpracę pomiędzy poszczególnymi ogniwami globalnego łańcucha wartości tworzyw sztucznych, podjęcie działań w kierunku stworzenia Globalnego Protokołu dla tworzyw sztucznych, stawianie wyzwań dla innowacji i opracowanie przez naukowców najlepszych rozwiązań dla 30% opakowań, które nie mogą być obecnie poddawane recyklingowi, sfinalizowanie projektu badawczego mającego wykazać wpływ zanieczyszczeń na środowisko wodne oraz zachęcanie szerszej grupy zainteresowanych do pracy nad zmianą systemu – projektantów, decydentów oraz stworzenie we współpracy z firmą IDEO platformy Circular Design Guide będącej punktem odniesienia dla projektowania zgodnie z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, której celem będzie inspirować i wspierać projektantów, naukowców i innych osób zainteresowanych wprowadzeniem zmian. W ramach strategii autorzy planują również informowanie decydentów odnośnie wizji i zaleceń w ramach tworzenia nowej gospodarki plastikiem.

Treść raportu do pobrania na stronie New Plastic Economy

 

COP 22, 7-18 listopada, Marrakesz
cop-227 listopada rozpoczyna się 22. Konferencja Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (COP22). Tegoroczna konferencja odbywa się w Marrakeszu (Maroko). Polskiej delegacji przewodniczy Paweł Sałek, wiceminister środowiska, pełnomocnik rządu ds. polityki klimatycznej.

dr Tomasz Szczygielski przedstawił prezentację dotyczącą Bezodpadowej Energetyki Węglowej jako element praktycznego wdrażania zasad Gospodarki Obiegowej w Polsce.

 

 

 

 

Więcej informacji na temat konferencji COP 22 na stronie wydarzenia

oraz na stronie Ministerstwa Środowiska .

 

marrakesh
prezentacja

 

 

 

 

 

 

Prezentacja z Konferencji jest dostępna tutaj (PDF) lub po kliknięciu w obrazek.

 

 

XXIII Konferencja POPIOŁY Z ENERGETYKI, Zakopane

konferencjaW dniach 19 – 21 października 2016, odbyła się już 23 konferencja Popioły z energetyki. Program merytoryczny tegorocznej konferencji przygotowywany został w oparciu o analizę ogólnej sytuacji branży, w szczególności wzięto po uwagę legislacje przygotowywane w ramach prac Unii Europejskiej w zakresie Gospodarki o Obiegu Zamkniętym (GOZ), jak również oczekiwania sektorów wytwarzania i zagospodarowania ubocznych produktów spalania. Dotyczy to w szczególności zagadnień związanych z polityką klimatyczną i wynikających z niej potrzeb implementacji zasad gospodarki bezodpadowej (Zero Waste Europe), efektywnego wykorzystania zasobów (Resource Efficent Europe) oraz gospodarki o obiegu zamkniętym (Circular Economy).

Gospodarce obiegu zamkniętego poświęcona była znaczna część konferencji, gdyż strategia ta wkroczy niebawem w fazę realizacji. Będzie to oddziaływać istotnie na sposób funkcjonowania obszaru zagospodarowania ubocznych produktów spalania paliw stałych. Referaty tegorocznej konferencji wskazały drogę do realizacji założeń gospodarki o obiegu zamkniętym, zarówno od strony wymogów formalno-prawnych jak i praktyki biznesowej. Zagadnienia te przedstawione zostały zarówno z poziomu Komisji Europejskiej, jak i Polski.

Podczas konferencji POPIOŁY Z ENERGETYKI głos zabrali przedstawiciele całej branży, co umożliwiło kompleksowe przedstawienie aktualnej problematyki, sytuacji i perspektyw dla minerałów antropogenicznych. Tak jak corocznie w konferencji uczestniczyli przedstawiciele świata nauki, sektora energetyki, biznesu przetwarzania ups, producenci urządzeń i instalacji, laboratoriów i instytutów badawczych.

Fragmenty publikacji jakie ukazały się w ramach konferencji dostępne są po kliknięciu w miniaturę okładki. Zainteresowanych pełną wersją publikacji prosimy o kontakt mailowy.

 

Zapisz

Zapisz

Seminarium „Wdrażanie Circular Economy w Polsce”, 8 stycznia 2016, Warszawa

circular-economy_referenceW dniu 8 stycznia 2016 r. w Politechnice Warszawskiej seminarium „Wdrażanie Circular Economy w Polsce” dyskutowano na temat społecznych korzyści z gospodarki o obiegu zamkniętym. Seminarium odbyło się z udziałem kluczowych zagranicznych oraz krajowych ekspertów wśród nich między innymi: dr. Anders Wijkmana z Klubu Rzymskiego, Vincent Aurez, Instytut Circular Economy we Francji, dr inż. Hans Joachim Feuerborn, VGB Niemcy, dr inż. Tomasz Szczygielski – Politechnika Warszawska, IBS, Waldemar Szulc – Towarzystwo Gospodarcze Polskie Elektrownie, prof. Barbara Tora – Akademia Górniczo-Hutnicza, prof. Arkadiusz Szymanek – Politechnika Częstochowska , Jacqueline Kacprzak – Ministerstwo Rozwoju , dr Piotr Dardziński –Ministerstwo Nauki, Zbigniew Kamieński – Ministerstwie Rozwoju, Marek Zagórski – Ministerstwo Skarbu.

Zgromadzonych powitał prof. Jan Szmidt, Rektor Politechniki Warszawskiej, a w tematykę wykładów wprowadził dr inż. Tomasz Szczygielski z Instytutu Badań Stosowanych PW. Seminarium rozpoczęła prezentacja pt. Circular Economy i jej pożytki dla państwa i społeczeństwa dr. Andersa Wijkmana z Klubu Rzymskiego, który rozwinął kluczowe pojęcie seminarium. W pierwszej części seminarium przedstawione zostały również sposoby wdrażania założeń Circular Economy we Francji i Niemczech. W dalszej części spotkania podjęto aspekty zagadnienia odnoszące się bezpośrednio do implementacji zasad Circular Economy w Polsce. Po każdej sesji seminarium odbywały się dyskusje uczestników.

Organizatorem seminarium była Politechnika Warszawska we współpracy z Polską Unią UPS.

Zainteresowanych materiałami konferencyjnymi (publikacjami oraz prezentacjami prelegentów) prosimy o kontakt mailowy.

Program Seminarium

Materiały konferencyjne:

pakiet-ce  dlaczego korzysci

rynek_pracy

 

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Save

Zapisz